વરસો પછી ના પણ બને, એવુંય બને,

એક પળમાં ‘એ’ આંખો નમે, એવુંય બને,

વીતી ગયાં વરસો-વરસ, બસ એમ નેમ,

ને ઢળતી સાંજે, ‘તું’  મળે, એવુંય બને,

~વિપ્લવ

Advertisements
viplav
ભૂલી ગ્યાં છે હસવાની સીધી સાદી રીત, આજકલ સેલ્ફીમાંજ સચવાય છે સ્મિત. ~વિપ્લવ

સરનામા

તારી આંખોમાં, મારી વાતોમાં,
સપનાઓ સાથે થોડું જીવી લઈએ,
ચાલો સરનામાઓ ગોતી લઈએ.

છે હસવાને તો જગ્યાઓ ઘણી,
રડવા એક ઠેકાણું ગોતી લઈએ,
ચાલો સરનામાઓ ગોતી લઈએ.

હાથ પકડીને ફરવાં મળ્યાં ઘણાં,
માથું મૂકવાને ખભો ગોતી લઈએ.
ચાલો સરનામાઓ ગોતી લઈએ. વિપ્લવ

અંધારા ખૂણામાં

અંધારા ખૂણામાં પાંપણ નીચે,

એક ડૂસકું તારી યાદોને સીંચે.

 

ખોવાયો છે ચેહરો મ્હોરા નીચે,

મન જુઓ ગોતે છે એને બીજે.

 

કૂવો પણ સાચવી રાખે છે યાદો,

એ પણ તડપે છે બીજાને લીધે.  વિપ્લવ

ગાગા X 5

રામ અને રાવણ

આપણા સહુની અંદર એક રામ અને રાવણ છે. રામ એક એવો ચેહરો છે જે સમાજને અંકુશમાં રાખવા બનાવવામાં આવ્યો છે, જયારે રાવણ અંદરોઅંદર આકાર લેતી બદીઓનું પ્રતીક છે. પણ વાસ્તવિકતા એ છે કે સમાજને રામનો ચેહરો દેખાય છે, ને રાવણ હંમેશા અદ્રશ્ય રહે છે. એ રાવણ કેટલો કદરૂપો છે, કેવા આકારનો છે, કેટલી હદે ખરાબ છે એ જાણવું અશક્ય છે; એ ક્યારેક જ બહાર આવે છે ને જયારે આવે છે ત્યારે બધાને અચંબિત કરી નાખે છે. જયારે આપણે બીજાને જોખીએ છીએ ત્યારે કહીએ છીએ, આ વ્યક્તિએ આવું કર્યું એવું માનવામાં જ નથી આવતું, પણ હકીકતમાં એ વ્યક્તિએ નહીં પણ એની અંદર વસેલા રાવણે એ કર્યું હોય છે.

થોડુંક વિચારીએ તો ખબર પડે આ રાવણ ક્યારે અને કેવી રીતે બહાર આવે- કોઈ પણ જાતના નશા પછી, બેચલર્સ પાર્ટીમાં, 31ડિસેમ્બરની રાતે, કોઈકના બહેકાવામાં, પોતાની પરિસ્થિતિ કંટાળીને, ઝગડો કરતી વખતે અને એવા કંઈક એવા કારણોસર એ રાવણ દ્રશ્ય થાય છે. હું જ્યાં સુધી સમજ્યો છું, એ રાવણને બહાર કાઢવો જરૂરી છે, જો એ બહાર ન નીકળે તો અંદર સડો ફેલાવે છે. ઓશો રજનીશને જો વાંચીએ તો સમજાય કે એ અંદર વસેલા રાવણને બહાર કાઢવાની તજવીજ કરતા, કારણ જ્યાં સુધી એ બહાર નહીં નીકળે ત્યાં સુધી વલોપાત શરૂ રહેશે.

ઘણા પોતાના રાવણને સોશ્યિલ મીડિયામાં બહાર કાઢે છે. એક બહુ જાણીતા નામચીન કટાર લેખક, જેનું ચયન અને મનન મારા કરતા હજારગણું હશે, એ વારે-તહેવારે અમુક-તમુક લલનાઓનો ફોટો મૂકી એવું તે શ્રુંગારિક વર્ણન કરે કે પૂછો નહીં, અને એમના ફોલવર્સ જાણે રાહ જોઈને જ ઉભા હોય લાળ ટપકાવવા. અને જો કોઈ એમની સામે દલીલ કરે તો બસ એ બહેનનું કે ભાઈનું આવી બન્યું, આખી ગેંગ તૈયાર જ હોય. મારુ માનવું છે, પ્રસિદ્ધિ અમસ્તા નથી મળતી, એની સાથે એનો કર ચૂકવવો પડે છે “સંયમ” જે એનું અવિભાજ્ય અંગ છે. આવું કરીને એ શું દર્શાવવા માંગે છે એ મને નથી ખબર, પણ એટલી સમજ પડે છે કે ભલે એમના લાખો ફોલોવર્સ નો હોય પણ ચોક્કસપણે હજારો ફોલોવર્સ તો છે જ, અને એમના એ રોલ-મોડેલ છો, એમના પ્રત્યે એમની જવાબદારી ખરી કે નહીં?.

સમાજને નિયત્રંણમાં રાખવા રામ જરૂરી છે, અને સંયમને કાબુમાં રાખવા રાવણનું દહન. જે રાવણને હરી શકે છે, એ ખરેખર મહાન છે, અને એવું પણ નથી કે એ રાવણને મારવા તમારે યોગી થવું પડે, સમાજમાં રહીને પણ રાવણ પર સંયમ તો લાવી જ શકાય છે, ને એવા ઘણા વિરલ વ્યક્તિઓ આપણને વારે તહેવારે મળતા જ હોય છે. એ સૌ રામને વંદન.✒✒ વિપ્લવ

પારકી નોકરી અને પારકી બૈરી…

ક્યારેક જો ડુંગરો પાસેથી પસાર થઈએ તો મનમાં કેવો આનંદ પ્રસરી જાય, એમ થાય કે બસ અહીંયાજ ગોઠવાઈ જઈએ, થોડેક દૂર એક પોતાનું ઘર બાંધી લઈએ, શહેરોની મગજમારી છોડી બસ અહીંયા જ વસી જઈએ. કુદરતના ખોળે આનંદની તૃપ્તિ જ મળે, એનો ઓડકાર બે ઘડી લેવાનો ને આગળ નીકળી જવાનું, પાછી એજ મોહમાયા નગરીમાં.  પણ શું ખરેખર આમ વસવાટ કરવો શક્ય છે, શું આપણે ત્યાં  રહી શકીએ? મને લાગે છે કલ્પનાસૃષ્ટિમાં જીવવું અલગ છે ને હકીકત અલગ. એટલે જ કદાચ ઉપરની ઉક્તિ પડી હશે કે દૂરથી ડુંગર રળિયામણાં, કે Grass is  always green on another side.

 

આ વાત લખાવાનું એટલે થયું કે, ગઈ કાલે મારે ઇન્વેસ્ટર અવેરનેસ પ્રોગ્રામ કરવા ઇન્ફોસિસ હૈદરાબાદમાં જવાનું થયું. હું જેવો અંદર ગયો એટલે ખરેખર હતપ્રભ થઇ ગયો, મેં આવું કેમ્પસ ક્યારેય નથી જોયું. મારા જેવાને તો એમજ લાગ્યું જાણે એક મસ્ત રિસોર્ટમાં ફરવા આવ્યો હોવ. આજુબાજુ બસ હરિયાળી જ હરિયાળી, ગજબ ચોખ્ખાઈ અને શાંતિ. કેમ્પસ વિશે લખવા બેસું તો ઘણું છે, પણ ટૂંકમાં ત્યાં ગયા બાદ તો એમ જ લાગ્યું કે ઓફિસતો આવી જ હોવી જોઈએ. હવે મુદ્દાની વાત, મેં મારુ પ્રેસેંટેશન આપ્યું, મારે જે સમજાવાનું હતું, કહેવાનું હતું કહીને હું ઉભો હતો, ત્યાં એક છોકરીએ આવીને કહ્યું, તમારું વક્તવ્ય સરસ હતું, સ્વાભાવિક રીતે મેં એનો આભાર માન્યો. એણે આગળ વધાર્યું, તમને માર્કેટનો (શેર માર્કેટ) સારો અનુભવ છે. મેં કહ્યું અનુભવ કામ લાગે છે. તરત એણે પૂછ્યું તમે શું ભણ્યા છો? એટલે સ્વાભાવિક મેં કહ્યું MBA finance. એનાથી ઓહ બોલાઈ ગયું. એનો બીજો સવાલ તમારી કંપનીમાં સીએ(CA) હોય. હવે ઓહ કરવાની મારી વારી હતી. મેં પૂછ્યું હા કેમ, તો બોલી હું સીએ છું. હવે મને સમજાયું કે આ વાતનો દોર ક્યાં જઈ રહ્યો છે. મેં એટલું કહ્યું તમારા જેવા માટે અમારી  કંપનીના દરવાજા ખુલ્લા જ છે. વાત અહીં પતે છે. પણ આખા રસ્તે હું વિચારતો રહ્યો. જે કેમ્પસમાં પ્રવેશતા મને એમ લાગ્યું કે કામ તો અહીંયા જ કરવું એ કંપનીની એમ્પ્લોયી મારી કંપની વિશે વિચારે છે, ને હું અહીંયા કામ કરવા માટે. ત્યાંજ મને  થયું, કે દૂરથી ડુંગર રળિયામણાં.

 

આ વાત બીજે પણ લાગુ પડે છે, જેમકે મોટાભાગના પરિણીત પુરુષોને (મોટાભાગના કહ્યું છે સાહેબ, બધા નહીં) પારકી બૈરી જ ગમતી હોય છે. હવે આ સ્ત્રીઓ પર કેટલું લાગુ પડે છે એનો મને અંદાજો નથી. હું એક વખત તાજમહલ જોવા ગયો, હવે જે ગયું હશે એને ખ્યાલ હશે કે દૂરથી એક બારી જેવું છે, જેમાંથી તમને તાજમહલ દેખાય, જો તમે ત્યાંથી જુઓ તો તમને એ એટલું સુંદર દેખાય જેને શબ્દોમાં ન વર્ણવી શકાય, પણ જેવા તમે એની પાસે જવા લાગો, એટલે ધીરે ધીરે એની સુંદરતા ઓસરતી લાગે, પછી તમને સફેદ સિવાય બીજા રંગો દેખાવા લાગે, અને જેવા વધારે નજીક પહોંચો એટલે તમને એક સામાન્ય આરસપહાણનું સ્મારક લાગે. હવે અહીંયા કદાચ લોકોનો મતભેદ હોય, પણ આ મારો અંગત અનુભવ છે. એજ રીતે પારકી નોકરી અને પારકી બૈરી દૂરથી સારી લાગે. જે જોવી તો સારી લાગે, પણ જયારે નજીક આવે ત્યારેજ એની ખામીઓ દેખાય. શું કહો છો?

તમારો (સ્ત્રી-પુરુષ બંનેનો) અભિપ્રાય આવકાર્ય છે.

~~વિપ્લવ

 

ફેસબુક, સુવિચારો અને ભગવાન

“શ્રદ્ધાનો હો વિષય તો પુરાવાની શી જરૂર?
કુરાનમાં તો ક્યાંય પયગંબરની સહી નથી.”

થોડા વખત પહેલાજ જન્નતનશીન થયેલ જલન માતરી સાહેબનો આ શેર બે લીટીમાં કેટલું કહી જાય છે. શ્રદ્ધા એ અંગત વિષય છે, જેમાં કોઈ ધારાધોરણ નો જ હોય શકે, પણ તમારી શ્રદ્ધા બીજા પર થોપી દેવાનો કોઈ અર્થ ખરો. આ તો એવું કે તમને ભીંડાનું શાક ભાવે છે એટલે તમારા લાગતા-વળગતા સૌને ભીંડાનું શાક ભાવવુ જ જોઈએ. શું ખરેખર એ શક્ય છે, જરા ઘરમાં અજમાવી જુઓ. જેમ તમારી પસંદ-નાપસંદ બીજા પર નથી થોપી દેવાતી, એમ તમારી શ્રદ્ધા વિશ્વાસ બીજા પર થોપી દેવાથી શું અર્થ સરે છે. રોજ સવારે ભગવાનનું નામ લેવું જોઈએ, પણ સોશ્યિલ મીડિયામાં એનો મારો કેમ? ઉઠીને, આ દિવસ દેખાડવા માટે ઉપરવાળોનો આભાર માનો કે ન માનો એ પહેલા સોશ્યિલ મીડિયામાં ભગવાનના ફોટો મુકવાનું કેમ નથી ચુકતા. સાહેબ અહીંયા ભગવાનના ફોટો મુકવાથી કે સુવિચાર મુકવાથી કેટલાનું ભલું થયું છે જરાક જાણો તો ખરા, અને એ છોડો તમારું પોતાનું શું ભલું થયું? અહીંયા ફોટો મુકશો ને તમને ઉપરથી આશીર્વાદ મળશે, કે પછી આજનો દિવસ સારો જશે, કે તમે ધર્મ વટલાવવાના ધંધામાં છો, જેનું કામ ફક્ત બ્રેઇનવોશ કરવાનું હોય છે. જો આમાંથી કોઈ એક પણ કારણ નથી તો પછી શું કરવા નકામો મારો બોલાવો છો.

જો ખરા અર્થમાં ભક્તિ કરવી છે તો તમારા ઇષ્ટદેવનું સ્મરણ કરો અને કોઈ એક જરૂરતમંદની મદદ કરો બસ છે, જો એ છે તો એ સૌ ટકા તમને જોતો જ હશે, હા ફેકબુક પર એ નથી જોવા આવવાનો. મને મારા બાળપણનો એક કિસ્સો યાદ આવી ગયો, ત્યારે સાંઈબાબાના નામે ફરફરિયા ફરવાનું ચલણ હતું, આ પરચો તમે 100 લોકોને નહીં વહેંચો તો તમારું અનિષ્ટ થશે અને એવું કંઈક, હવે એ વહેંચવાથી કોનું ભલું થવાનું અને એ વાંચીને કોનું ભલું થવાનું? તમે સમજદાર છો. હા થોડા વખત પહેલા એવા SMS ઓ જોર પકડ્યું હતું.

સાહેબ, જો ખરા ભગત છોને તો એણે બતાવ્યા માર્ગે ચાલો બસ છે, સોશ્યિલ મીડિયામાં તમારા સારા કાર્યોનો ફોટો મુકો, વધારે લાઈક મળશે. જો બીજાને ફોટો જોવો જ હશે તો એની પોતાની પાસે છબી હશે, અથવા ગુગુલ ક્યાં નથી હાથવગું.

છેલ્લે એક વાત કહેવાની રહી જ ગઈ, જો લોકોનું ધ્યાન તમારી તરફ ખેંચવું જ હોય તો કંઈક બીજા ગતકડાં કરો, ભગવાનના નામના નહીં.~~~ વિપ્લવ

નીરવ મોદી અને સવાલો

છેલ્લા અઠવાડિયાથી માથું ઘુમરાવે ચઢ્યું છે, એક પછી એક સવાલો ઉભા થાય છે જેના જવાબો નથી.

1) આમ જોવા જઈએ તો નીરવ મોદી એક સોનાની થાળીમાં જમવાવાળા પરિવારનો કુપુત્ર ગણાય, પણ પૈસાની એવી કેવી લાલચ ભાઈને લાગી હશે કે, ભાઈને 11000 કરોડનું દેવું કરવાની જરૂર પડી. મનમાં સવાલ એ છે કે આટલા પૈસાનું શું કરશે, એની પાસે જોઈએ એના કરતા વધારે રૂપિયા હશેજ.

2)ભાઈનો ઇતિહાસ 10 વર્ષથી વધારેનો દેખાતો નથી, અને 10 વર્ષમાં એણે શું ગતિએ પૈસાની હેરફેર કરી હશે?

3)આપણા દેશમાં પાંચ હજાર રૂપિયાની કટકીના ગ્રેડ પ્રમાણે ભાગ પડે છે, અને ઉપરથી લઈ નીચેવાળાને એનો ભાગ મળે છે, તો અહીંયા વાત 11000 કરોડની છે. શું તમને લાગે છે, બેંકના બે-ચાર સામાન્ય કારકુન મળીને આટલા રૂપિયાનો  ગોટાળો કરી શકે?. મારી દ્રષ્ટિએ અશક્ય છે.

4)દુનિયાના બધા દેશો ડ્યુઅલ એકોઉંટીંગ સિસ્ટમ સિસ્ટમ ફોલો કરે છે, જેનો મતલબ છે કે હરેક ટ્રાન્સેકશનની ઓછામાં ઓછી બે એન્ટ્રી હોય અને હોય જ. ચાલો માની લઈએ કે નીરવમોદીએ ફોરેનની કોઈ બેન્કમાંથી પૈસા ઉપાડ્યા, જેની જવાબદારી પંજાબ બેન્કની હતી, હવે 180 દિવસ પછી એ પૈસા નીરવ મોદીએ ફોરેનની બેન્કમાં ચૂકવવાના રહ્યાં, જો નો ચૂકવે તો ફોરેન બેંકવાળા એના સગા તો લાગતા નથી કે જે ચૂપચાપ બેઠા રહે, એ નીરવ મોદી નહીં આપે તો પંજાબ બેંક પાસે પૈસા માંગશે. પંજાબ બેંક નહીં આપે તો એ કોઈ નોટિસ મોકલાવશે, કાર્યવાહી કરશે. ચાલો માની લઈએ પંજાબ બેંકે નીરવમોદી વતી પૈસા ચૂકવ્યા, તો આ પૈસા લગભગ ડોલરમાં ચૂકવવા પડે, જો એ ડોલરમાં ચૂકવાયા હોય તો આપણાં કોશમાંથી એટલા ડોલર ઓછા થયા, એ નહીં ભૂલતા કે આપણી પાસે આમ પણ ડોલરની અછત છે. સાહેબ અહીંયા સવાલ દસ, વીસ, પચાસ કરોડનો નથી જે કોઈના ધ્યાનમાં ન આવે. આટલી મોટી રકમ તો RBI ના ગવર્નરથી લઇ ફાઇનાન્સ મિનિસ્ટર સુધીને ખબર હોય, અને એમ કહેવામાં જરાય અતિશોયકિત નથી લાગતી કે નરેન્દ્ર મોદી સાહેબને નો ખબર હોય. તો જયારે આટલા પૈસાની હેરફેર થઈ હોય, આ બધા સુતા હોય, બેન્કનું ટ્રેઝરી ડીપાર્ટમેન્ટ સૂતું હોય, બેંકના મેનેજર સુતા હોય. એટલે એમ માની લેવાનું કે ઝાડ પર પૈસા ફળની જેમ ઉગ્યા ને બે ચાર પાંચ જણાએ મળીને પૈસા ચૂંટી લીધા ને ખાધું પીધું ને રાજ કર્યું.

5)જે પણ વ્યક્તિ બેંક સાથે થોડો વ્યવહાર કરતી હશે, એને બરાબર ખબર હશે, કે બ્રાન્ચ લેવલ પર અમુક રકમ સુધીની ગતિવિધિ થઇ શકે, એના પછી બ્રાન્ચ મેનેજર પોતાનો હાથ ઉપર કરી દે, ને મેટરને હેડ ઓફિસ મોકલાવી દે. નો ખબર હોય તો જરા ધંધા માટે 50 લાખની cc માંગી જુઓ, ખબર પડશે કેટલા ધક્કા ખાવા પડે છે, ને કેટલી વાર લાગે છે. પૈસા જતા રહ્યાં બ્રાન્ચ લેવલ પરથી ને હેડ ઓફિસને ખબર નથી, માન્યામાં આવે છે? સાહેબ જો એક બ્રાન્ચ આટલો ધંધો લાવી આપતી હોય ને તો પંજાબ બેંકનો CEO બ્રાન્ચ મેનેજરના આવીને ઓવારણાં લે, એના પગ ધોઈને પીએ.

6)છેલ્લે આ સવાલ નથી પણ ચિંતા છે. અત્યાર સુધી મને આપણા વડા પ્રધાન નરેન્દ્ર મોદી માટે માન હતું, હું મોદી ભક્ત નથી પણ એમની વિચારસરણી અને નેતૃત્વ આકર્ષતું હતું. પણ હવે આ ફિયાસ્કા પછી એમની ઇમેજમાં બહુ મોટું ગાબડું પડ્યું છે, સાહેબ માનવામાજ નથી આવતું કે એમને આ વાતની ગંધ ના હોય. લોકો કહે છે કે આ કૌભાંડ 2011થી ચાલુ છે, નરેન્દ્ર મોદીના આવ્યા પહેલાથી, તો સાહેબ અત્યાર સુધી ઊંઘતા હતા. મને ખબર નથી આગળ શું થશે, પણ હવે મારો વોટ ભાજપને આપતા વિચારીશ, એનો મતલબ એમ પણ નહીં કે વોટ કોંગ્રસને જશે.  વિપ્લવ

સજની

તું વારેઘડીએ ડોકાય જાય છે મારી વાતોમાં સજની,
હું વારેઘડીએ ખોવાય જાવ છું, તારી યાદોમાં સજની.

છો એના કરતાં વધુ રૂપાળી દીસે તું આંખોને, જયારે,
તું વેરે સ્મિત ને સાથ પુરાવે જો ખંજન ગાલોમાં સજની.

ચઢ્યું છે તારા પ્રેમનું ઝેર, જેનો કોઈજ ઇલાજ નથી,
કાઢી નાખું દિવસ, પણ તારી યાદ સતાવે રાતોમાં સજની.

દેખાણા, ભીંજાણા, શરમાણા, ને ઊંધે માથ પટકાણા, કે,
તું હું તો પ્યાદા છે, તકદીર ક્યાં છે કોઈના હાથોમાં સજની.

લોકોને પણ શું ખબર કે વિપ્લવ પ્રેમ કરી નિભાવી જાણે છે,
કે માનથી લેવાશે આપણું નામ પણ ઇતિહાસોમાં સજની. વિપ્લવ

ગાગાગાગા ગાગાગાગા ગાગાગાગા ગાગાગાગા ગાગા

તુંજ દેખાય છે

કોઈને સાચી હકીકત ક્યારે ક્યાં કહેવાય છે,

સત્યનું પોત બધે ક્યાં આમ જ પથરાય છે.

 

બેઠા એ ઉલેચવા જર્જરિત ઇતિહાસ મારો,

પાના ફાટેલા ફરી પાછા ક્યાં જોડાય છે.

 

હતી એ બદનામ ગલીઓની અસર, કે બીજું કંઈ?

આજે અરીસામાં ચ્હેરો પણ ક્યાં જોવાય છે.

 

ક્યાં જરૂર છે કોઈને કુરુક્ષેત્ર સુધી લાંબા થવાની,

આ જીવન યુદ્ધ છે, મહાભારત અહીજ ખેલાય છે.

 

ગાંડપણ કહો, વશીકરણ હો, કે કહો પ્રેમ તમે,

કંઈ દશા હશે એવી કે, હર બાજુ તુંજ દેખાય છે.  વિપ્લવ

(ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગાગા ગાલગા =રમલ 26)